Bieżące informacje - Ochrona mienia, osób, systemy alarmowe

 Statystyki
Przejdź do treści

Menu główne:

Bieżące informacje

Na tej stronie znajdują się:
  • aktualny spis konferencji w których brałem jako prelegent:
w czerwcu 2018 roku
w marcu 2017 roku:
Sytuacja w branży ochrony  - w mojej ocenie - po trzydziestu dwóch latach czyli 1985 - 2017
Dlaczego wybrałem przedział lat licząc od 1985 roku?
Bo wtedy ukazał się w Muratorze pierwszy w Polsce cykl artykułów o systemach zabezpieczeń, odbyła się pierwsza wystawa "Systemy alarmowe", pojawiła się krótka informacja zawierająca podział na grupy zabezpieczeń.
Rok później, czyli w 1986, na kolejnej wystawie zabezpieczeń w Muratorze na ulicy Bartyckiej był już oferowany katalog producentów systemów zabezpieczeń - też pierwszy w Polsce.
Jestem autorem tych wszystkich, pierwszych w Polsce po wojnie, opracowań dostępnych dla wszystkich a nie  w obiegu zamkniętym dla służb.
==
Na  stronie:
Rezygnacje:
Po 6 latach prac w komitetach technicznych PKN, [KT52 Systemy alarmow i KT306 Bezpieczeństwo ludności] po analizie obecnej sytuacji w branży ochrony doszedłem do wniosku, że dalsze poświęcanie mojego czasu normalizacji straciło sens.
to co się działo w wymiarze sprawiedliwości w ciągu kilku ostatnich lat [do 2016 roku] to pełzający rozkład sądownictwa.
oraz
Biała księga - uwagi do opracowania
Problemy branży ochrony w Polsce
1. brak jakichkolwiek sensownych, skoordynowanych działań ubezpieczycieli - nie ma czegoś takiego jak niemiecki VdS 2311 czyli minimalne wymagania aby móc ubezpieczyć obiekt - w Niemczech ten mechanizm działa od ponad 25 lat i jest skuteczny, u nas ubezpieczyciele ubezpieczają ale nie ma zasady  - musisz spełnić podstawowe takie same wymagania obowiązujace u wszystkich ubezpieczycieli.  VdS stawia różne wymagania w zależności od klasy zagrożenia obiektu a klasyfikacja ta została stworzona przez ubezpieczycieli na podstawie między innymi wypłat po włamaniach i wymagania są u wszytskich ubezpieczycieli takie same.
2. utrzymywanie fikcji ochrony przez systemy klasy np SA3 czy SA4 - ten podział wystęuje tylko w Polsce i nie był zmieniany od 1993 roku! a takimi systemami sa chronione jednostki wojskowe, urzędy, kancelarie tajne - pełna radość dla przestępców, szpiegów itd,
3. w Polsce zwyciężyła opcja - Sprzedajemy urządzenia a nie bezpieczeństwo - największe inwestycje w kraju czyli Stadion Narodowy i Terminal w Warszawie zostały zrealizowane z pominięciem polskich a więc także europejskich norm dotyczących zabezpieczeń,
4. jak wyglądają "atesty" na urządzenia klasy np SA3? ...spełnia wymagania wybranych parametrów norm... - nie jest napisane jakie spełnia a jakich nie spełnia to raz a dwa często w tym spisie powoływanych norm są normy których wymagania są sprzeczne,
5. decyzje o ochronie podejmują ludzie pozbawieni wiedzy a nawet świadomości, że wiedzy nie mają,
6. niewydolny wymiar sprawiedliwości- procesy trwają po 8-10 lat a najdłużej trwający w jakim brałem udział to 17 lat - czyli możemy bezkarnie partolić bo i tak nam mogą naskoczyć,
7. wynagrodzenia biegłych - 31 zł/h - czyli tyle ile wynosi minimalna stawka dla sprzątaczki w Niemczech i ta stawka jest taka sama w sprawie o 10 tys zł jak i o 400 mln $ - znam to z autopsji a przecież jest taka zasada czym większa kwota w procesie tym stopień skomplikowania sprawy większy - sądy robią wiele aby pozostali tylko mierni biegli - sam zrezygnowałem po 27 latach - na wypłaty czekałem 6-9 miesięcy - za biedny jestem aby udzielać bezprocentowej pożyczki naszemu wymiarowi sprawiedliwości
8. brak znajomości norm dotyczących branży ochrony zarówno przez inwestorów jak i niestety przez instalatorów - np w normie PN EN 50132-7 jest zapis o niezależnym konsultancie na poziomie ustalania wymagań dla systemu CCTV - ile razy spotkaliście się z takim konsultantem w praktyce? albo z audytem przed podjęciem decyzji o wyborze koncepsji ochrony?
Nigdy?
No to macie odpowiedz dlaczego na obiekcie jest montowane 1000 kamer a operatorów jest ... dwóch.
9. na poziomie PKN i KT52 jest blokowane wprowadzenie najnowszych norm europejskich -- bo? bo rynek polski nie da rady - jaki rynek?
10. elektryk też może być bardzo dobrym instalatorem systemów alarmowych ale ... w Polsce błędnie sie przyjęło, że instalator i projektant systemu to jedno,
11. Policja nie ma fachowców od systemów alarmowych  a mimo to podejmuje się kontrolować banki - wyręczając  w tym ubezpieczycieli i służby bankowe,
12. ochrona infrastruktury krytycznej - dużo przepisów i brak jakichkolwiek kar za nie dostosowanie się do zapisanych tam wymagań,

---- Rezygnacja ---
 
Od 2009 roku brałem udział jako reprezentant PZP Ochrona w komitetach technicznych nr. KT 52 i KT 306. Zadaniem komitetów jest wprowadzanie do spisu Polskich Norm - norm europejskich. Mogą one być wprowadzane do spisu albo w wersji angielskiej albo po ich wiernym przetłumaczeniu po polsku. W obu przypadkach są te normy traktowane jako polskie normy.
Jednak prawo polskie stawia warunek aby w Rozporządzeniach i Ustawach cytować, powoływać się, dawać odniesienie jedynie do dokumentów w języku polskim a więc jedynie normy przetłumaczone na język polski mogą być w tego typu dokumentach powoływane.
Normy zawierają nie tylko wymagania co do technicznych i użytkowych parametrów urządzeń ale także są w nich zapisane zarówno procedury badań jak i kolejności i zakresu działań przy projektowaniu i eksploatacji systemów zabezpieczeń. Dzięki temu możliwe jest ujednolicone porównywanie cech urządzeń i całych systemów oraz jest to ułatwieniem zarówno dla projektantów jak i użytkowników systemów.
Normy nie są do obowiązkowego stosowania chyba, że umawiające się strony w konkretnych przedsięwzięciach postanowią powoływać się na normy i stawiać wymagania zapisane w normach.
Projektowanie systemów ochrony wg zapisów zawartych w normach umożliwia uzyskanie zakładanych stopni ochrony w zależności od poziomu zagrożeń.
Normy umożliwiają ocenę systemów zabezpieczeń i wskazywanie błędów w ochronie.
 Ponieważ normy są spisanym i zaakceptowanym przez europejską branżę ochrony zasobem aktualnej wiedzy i wymagań dlatego tak ważnym zadaniem jest tłumaczenie norm i ich wprowadzanie w wersji przetłumaczonej aby mogło z nich korzystać środowisko ochrony w Polsce.
 Nie ma innych dróg do uzyskania odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa niż korzystanie z zapisów zawartych w normach.
----
 Odrzucanie norm a więc i zapisanej w nich wiedzy wyklucza tworzenie optymalnych wg najnowszej wiedzy systemów ochrony.
----
 1.1   Przebieg działań w komitetach od 2009 roku do lata 2015 roku
 W ocenianym okresie wprowadzono - a także wycofano jak wynika ze spisu - następujące normy:
· serii 50130 - 4 normy dotyczące prób środowiskowych i kompatybilności elektromagnetycznej,
·   serii 50131 - około 54 pozycji - Systemy alarmowe,
·   serii 50132 - około 6 pozycji Systemy CCTV,
·  serii 50132 - 2 pozycje aktualne bez zmian od początku lat 2000 - systemy kontroli dostępu,
·    serii 62676 - 6 pozycji - systemy telewizji dozorowej,  
 oraz weszło do spisu wiele nowych norm dotyczących zabezpieczeń mechanicznych.
 
1.2   Przyczyny rezygnacji
Podstawowym zagadnieniem w branży ochrony jest to czy:
1.  sprzedawane są urządzenia lub usługi bez oglądania się na poziom uzyskiwanej ochrony - wtedy normy nie są potrzebne,
2.   czy też sprzedawane jest bezpieczeństwo  a wtedy jednym ze składników są urządzenia i usługi ale podporządkowane wymaganiom ochrony a więc także wymaganiom zapisanym w Polskich Normach  - normy wtedy są podstawą projektowania ochrony,
Od kilku lat w Polsce punkt ciężkości w systemach przesuwał się w kierunku sprzedawania urządzeń a nie sprzedawania ochrony a tym samym normy przestały być albo całkowicie wykorzystywane albo  powoływano się na normy dawno wycofane albo powoływano się na zapisy norm wprowadzając w zapisach błędy zarówno logiczne jaki merytoryczne.
W największych inwestycjach w kraju czyli przy rozbudowie terminala  lotniska Okęcie i przy projektowaniu i budowie Stadionu Narodowego nie korzystano z Polskich Norm dotyczących branży  tym samym w sposób świadomy zmniejszając poziom możliwego do uzyskania ich bezpieczeństwa.
Co gorsze, przy ochronie obiektów wojskowych nadal powoływane są w 2015 roku wymagania z dawno wycofanych norm np. w 2009 roku i te tak ważne dla obronności kraju obiekty są w większości chronione wg wymagań z 1993 roku!
Niestety, powyższe uwagi co do niestosowania norm, dotyczą nie tylko wymienionych tu obiektów ale także monitoringu CCTV miast a nawet obiektów typu rezydencje czy obiekty handlowe.
Tym samym dalsze poświęcanie mojego czasu pracy nad normami i ich wprowadzaniem uważam za stratę czasu. Praca nad czymś co jest wykorzystywane marginalnie a nie powszechnie to niestety tylko strata mojej energii którą mogą spożytkować w innych dziedzinach.
Odrzucanie wiedzy europejskiego środowiska branży ochrony źle rokuje ale nie mam na to żadnego wpływu.
Ten proces trwał już jakiś czas więc dlaczego decyzja z mojej strony zapadła dopiero teraz?
Wpłynęło na to kilka na pozór mało ważnych wydarzeń:
1. dyskusja w internecie w gronie członków komitetów technicznych która wskazywała na zwycięstwo opcji - sprzedajemy urządzenia a nie bezpieczeństwo,
2. ekspertyza systemu zabezpieczeń jednej z rezydencji - która wskazywała na to, że projektanci którzy są od wielu lat w branży i mają uprawnienia nie tylko nie korzystają z norm ale nawet nie czytają instrukcji producentów urządzeń.
Było to przysłowiowe krople które przelały dzban goryczy.
W obecnej sytuacji w branży ochrony dalsze zajmowanie się normami dotyczącymi zabezpieczeń technicznych - w moim przekonaniu - straciło sens.
..."
 1.3   Podziękowania:
 Pragnę podziękować:
 · władzom PZP Ochrona za umożliwienie mi brania udziału w pracach Komitetów Technicznych, za sfinansowanie tłumaczenia normy dotyczącej systemów bezprzewodowych, za wsparcie i umieszczanie na  stronach internetowych PZP Ochrona moich informacji i uwag dotyczących zarówno pracy w PKN jak i krytycznych uwag co do zapisów w Rozporządzeniach,
 · uczestnikom prac przy tłumaczeniu i przyjmowaniu norm w tym szczególnie członkom komitetów technicznych PKN.
 
Stefan Jerzy Siudalski 22.09.2015
Warszawa 30.09.2015
Stefan Jerzy Siudalski                                        Prezes Sądu Okręgowego
05-077 Warszawa Wesoła                                            w Warszawie
ul. Gościniec 43 m 9
tel. 601 295005

Po dwudziestu siedmiu latach od chwili gdy zdecydowałem się wystąpić o wpisanie na listę biegłych sądowych dziś proszę o wykreślenie mnie z tej listy z dniem 1 października 2015 roku.
Pomimo wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, wiele lat temu, warunki wynagrodzeń proponowane biegłym, rozliczenia za pracę i przejazdy samochodem, wielomiesięczne okresy wyczekiwania na wypłaty wynagrodzeń, brak osłony prawnej biegłych, brak rekompensat za dyspozycyjność biegłych, nie uzasadnione zmniejszanie wynagrodzenia za opinie to wszystko wyklucza mój dalszy udział w działalności jako biegły sądowy.
Dla przykładu:
• stawki eksperta to 250 zł/h a nie 31 zł/h,
• przejazdy 100 zł/h a nie 0,5 zł za kilometr
• czas oczekiwania na wypłaty nie przekracza miesiąca a nie jak miałem ostatnie przypadki po kilka a nawet 9 miesięcy
Z poważaniem
Stefan Jerzy Siudalski
Na marginesie - w krajach Unii stawki dla biegłych to zwykle około 100 Euro za godzinę co ciekawe w Rosji są podobne stawki.
Komuś bardzo zależy aby zostali tylko biegli o najniższych kwalifikacjach.

  Biała księga
Wczoraj czyli 24 maja 2013 roku na stronie internetowej do której link jest umieszczony powyżej została zamieszczona Biała Księga Bezpieczeństwa Narodowego RP"
Najważniejsze moim zdaniem fragmenty z tej księgi:

"
Biała księga 2013 - cytaty

Prognozuje się, że w nadchodzących dekadach poszerzać się będzie skala wyzwań i zagrożeń transnarodowych i asymetrycznych. Terroryzm będzie zagrożeniem, do przeciwdziałania któremu państwa muszą przygotowywać się w nie mniejszym stopniu niż do zagrożeń wojennych. Aktywność terrorystów przenosi się również do cyberprzestrzeni, która w coraz większym stopniu będzie się stawać obszarem rywalizacji i konfrontacji, także między państwami.

--

Ważnym czynnikiem zewnętrznym, rzutującym na stan bezpieczeństwa Polski, są relacje między Rosją a Zachodem. Dzisiaj trudno jest określić ich klarowną perspektywę. Czy Rosja będzie utrzymywać kurs na odbudowę swojej mocarstwowości, nie licząc się z innymi, zwłaszcza kosztem sąsiadów? Czy też nastąpi zmiana tego kursu na rzecz współpracy w budowaniu wspólnego bezpieczeństwa?

Dzisiaj bardziej prawdopodobny wydaje się scenariusz kontynuacyjny, niekorzystny dla Polski.
--

Wciąż istotne pozostają też zagrożenia militarne. Mogą one zwłaszcza mieć charakter kryzysów polityczno-militarnych, prowokowanych dla wywierania presji strategicznej w ramach bieżącej polityki, bez przekraczania progu wojny. Działania takie mogą przejawiać się w formie skokowej rozbudowy potencjału militarnego w pobliżu polskich granic, praktycznej demonstracji siły, czy szantażu militarnego. Nie można jednak wykluczyć także bezpośrednich zagrożeń zbrojnych. Wśród nich należy wyróżnić dwa rodzaje: po pierwsze – zagrożenia, które najogólniej można określić aterytorialnymi (w których przeciwnik nie ma zamiaru opanować atakowanego terytorium), czyli uderzenia punktowe, selektywne, o świadomie ograniczonej skali i zasięgu (często skryte, z tylko „domyślnym autorstwem”), obliczone na szantażowanie państwa bądź też zmuszenie do odpowiedniego kroku politycznego w warunkach izolacji od szerszego systemu bezpieczeństwa międzynarodowego (np. bez uruchamiania NATO, w wyniku tworzenia tzw. sytuacji trudnokonsensusowych, w których trudno byłoby o uzyskanie zgody wśród sojuszników co do sposobu i zakresu reakcji); po drugie – zagrożenia związane z sytuacją dzisiaj zdecydowanie mniej prawdopodobną, ale jednocześnie najbardziej niebezpieczną, a więc wojną na dużą skalę.
==
Ocena środowiska bezpieczeństwa oraz kierunków jego rozwoju w wymiarze globalnym, regionalnym (europejskim) i krajowym w nadchodzącym dwudziestoleciu pozwala nakreślić trzy scenariusze możliwego kształtowania się strategicznych warunków bezpieczeństwa: integracyjny – z przewagą pozytywnych i pożądanych zjawisk i tendencji, oznaczający sukcesywne umacnianie obecnego systemu bezpieczeństwa międzynarodowego; dezintegracyjny – z przewagą niekorzystnych i niebezpiecznych zjawisk zewnętrznych i wewnętrznych, oznaczających stopniową degradację lub wręcz rozpadanie się obecnego systemu bezpieczeństwa; ewolucyjny – zakładający kontynuację względnej równowagi zjawisk pozytywnych i negatywnych, co oznaczałoby utrzymywanie się przez dłuższy czas obecnej względnej niestabilności bezpieczeństwa międzynarodowego charakteryzującej się nieregularnymi wybuchami kryzysów i próbami ich doraźnego opanowywania. Za najbardziej prawdopodobny uznaje się scenariusz ewolucyjny.
---
Cele strategiczne władz Polski Ludowej w dziedzinie bezpieczeństwa koncentrowały się przede wszystkim na utrzymaniu za wszelką cenę władzy i porządku wewnętrznego w państwie (rozwój służb specjalnych, sił milicyjnych, inwigilacja społeczeństwa, rozwiązywanie problemów społecznych metodami siłowymi). Działania zewnętrzne, dyktowane uwarunkowaniami wynikającymi z zależności od ZSRR, obejmowały m.in.: traktatowe zagwarantowanie powojennych granic państwowych ze szczególnym integrowaniem ziem zachodnich i północnych; utrzymanie jedności bloku wschodniego m.in. poprzez członkostwo w Układzie Warszawskim i rozbudowę sił zbrojnych ściśle współdziałających z armią radziecką i innymi wojskami Układu Warszawskiego w ramach planów strategicznych ZSRR (wymiar militarny) oraz rozwijanie narzuconej współpracy gospodarczej z państwami bloku wschodniego, w tym w ramach Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej.
--
Wnioski z tego okresu co do współczesnych interesów narodowych i celów strategicznych wskazują, że utrzymanie suwerenności narodowej pozostaje jednym z kluczowych zadań państwa, a niedemokratyczne (satelickie) sojusze polityczno-wojskowe mogą okazać się nie tyle środkiem wzmocnienia bezpieczeństwa, co instrumentem zniewolenia i ubezwłasnowolnienia strategicznego przez hegemona takiego sojuszu.
--
Polska posiada niezbędne siły i środki (służby i instytucje) do zwalczania terroryzmu; są one jednak rozproszone. Nieprecyzyjne określenie zadań i kompetencji poszczególnych podmiotów systemu bezpieczeństwa odpowiadających za przeciwdziałanie terroryzmowi, przy jednoczesnym braku właściwego poziomu koordynacji podejmowanych działań, stanowią istotne utrudnienie w zakresie współdziałania i współpracy w wymiarze krajowym i międzynarodowym. Widoczne jest to między innymi na przykładzie Krajowego planu zarządzania kryzysowego (przyjętego przez Radę Ministrów 6 marca 2012 r.). Zgodnie z tym dokumentem, istnieją cztery fazy działania służb w obszarze zarządzania kryzysowego – w tym wobec kryzysu spowodowanego zagrożeniem terrorystycznym: zapobieganie, przygotowanie, reagowanie i odbudowa. Za realizację każdego z tych zadań odpowiadają inne służby
--
Przyszłość Rosji jest trudna do określenia i zależy od podejścia jej władz do problemów modernizacji gospodarki, dostosowywania struktur państwa i adaptacji społeczeństwa do nowej sytuacji.
Ta nieokreśloność jest i na długo pozostanie głównym źródłem poczucia niepewności u jej bezpośrednich sąsiadów. Szczególnie, że Rosja – korzystając z dobrej koniunktury na rynku surowców energetycznych
– kontynuuje rozpoczęty w 2008 r. szeroki program modernizacji swych sił zbrojnych. Proces ten nie jest jednak w pełni przejrzysty, z uwagi na zawieszenie przez Rosję wykonywania postanowień Traktatu o konwencjonalnych siłach w Europie, co nastąpiło pod koniec 2007 r.
Perspektywy wydobycia gazu łupkowego przez niektóre państwa europejskie mogą osłabić hegemonistyczną pozycję Rosji w eksporcie gazu ziemnego. Niezależnie jednak od niekorzystnych czynników, Rosja ma istotny potencjał rozwojowy, który – przy odpowiedniej mobilizacji – może przynieść pozytywne wyniki.
Bezpieczeństwo Polski w dużym stopniu zależy od rozwoju relacji między Rosją a Zachodem.
--
Uwzględniając liczbę pracowników ochrony (110–150 tys. osób), można rozważać miejsce komercyjnego (prywatnego) sektora ochrony w podsystemie ochronnym. Wskazać można tu dwa modele.
Zgodnie z pierwszym państwo nie powinno ograniczać swoich zadań i kompetencji w zakresie bezpieczeństwa i nawet jeśli zezwoliło na częściową prywatyzację sektora, to powinno zachować nad nim ścisłą kontrolę. Zgodnie z drugim bezpieczeństwo to usługa, taka sama jak inne, a państwo powinno co najwyżej sprawować kontrolę nad jakością takich usług.
W tym miejscu należy wskazać, że prywatne agencje ochrony w innych krajach zajmują się m.in. transportem więźniów, ochroną sądów, tzw. obszarów specjalnych, jak np. obiekty wojskowe lub nuklearne. Dlatego, ewentualne korzyści z dalszej prywatyzacji elementów bezpieczeństwa są możliwe, pod warunkiem właściwego nadzoru i kontroli sprawowanej nad ich działalnością. Istnieją oczywiście różnego rodzaju ryzyka, które podczas tworzenia prawa muszą zostać uwzględnione, np. prywatny sektor ochrony jest nastawiony na osiągnięcie zysku; prywatne firmy ochroniarskie nie tworzą wzajemnie spójnego systemu, lecz walczą o klienta; niewystarczające jest przygotowanie merytoryczne oraz nieuregulowany jest obowiązek doskonalenia zawodowego pracowników ochrony. Potrzebna jest także skuteczniejsza weryfikacja pracowników ochrony.
--

Mój komentarz:
Nie zgadzam się z ostatnim zdaniem dotyczącym pracowników ochrony.

Całość analizy uważam za sensowną lecz w niektórych miejscach duże problemy potraktowane zostały skrótowo - np dotyczące emigracji młodzieży na stałe za granice i ich deklaracje co do nie wracania do Polski ze względu na dokuczliwości:

  • w kontaktach z urzędami,

  • służbą zdrowia,

  • czy fatalnym stanem dróg i

  • braku długotrwałej stabilności zarówno materialnej

  • jak i politycznej w Polsce.

Nieprawidłowo jest podana statystyka wykrywania przestępstw w Polsce ponieważ np w przypadku włamań wykrywalność jest na poziomie około 30 % a nie jak by wynikało z ogólnej statystyki na poziomie około 60%. Wrzucenie wszystkich przestępstw do wspólnej tabeli po prostu wprowadza w błąd. Na dodatek wg mnie wykrywalnośc sprawców włamań o dużych i bardzo dużych stratach jest jeszcze mniejsza niż 30% -  jest to oparte na moich obserwacjach a więc nie mogę określić jaki jest rzeczywisty procent wykryć.
W Białej Księdze brak jest kilku istotnych moim zdaniem informacji:

  • o poziomie wyszkolenia i wyposażenia policji w porównaniu z innymi krajami UE i poziomie skuteczności policji,

  • o dostępie do broni w porównaniu do innych krajów UE,

  • o poziomie wykształcenia Polaków,

  • o problemach wynikająych z bardzo małej liczbą patentów,

  • o pułapkach prawnych w kontaktach klient- sprzedawca np sprawa Polkomtelu i naliczeń za niechciane połączenia i SMSy,

  • o wyjątkowo długo ciągnących się procesach sądowych,

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego